Foodie Army » Foodie Army | » Poznań

Gdzie zjedliśmy w kwietniu? Podsumowanie miesiąca

Asia — Sun, 05 May 2019 12:00:14 +0000

To już drugi wpis z cyklu “Podsumowanie miesiąca”. W tych postach piszemy o tym co nas w danym miesiącu zachwyciło lub rozczarowało. To trochę pełniejszy obraz tego, co publikujemy na co dzień na Instastory. Kwiecień minął nam bardzo szybko, nie mieliśmy zbyt wiele okazji do jedzenia na mieście, bo byliśmy pochłonięci przygotowaniami do remontu i planowaniem majówki.

Papavero, ul. 3 Maja 46

4 kwietnia wystartowała wiosenna edycja festiwalu kulinarnego Restaurant Week, której hasło przewodnie brzmiało „Szanuj jedzenie”. W Papevero jedliśmy już wiele razy i bardzo lubimy to miejsce. Mam tam nawet już swoje ulubione dania (sałatka z polędwicą wołową i oscypkiem oraz ravioli z udźcem sarnim to moje MUST EAT)! Postanowiłam odwiedzić ich także w czasie Restaurant Weeku. Lubię tą formułę i uczestniczę w niemal każdej edycji. Jeśli jeszcze ktoś z Was nie słyszał o festiwalu to postaram się w kilku zdaniach powiedzieć na czym on polega. W ramach Restaurant Week najlepsze restauracje tworzą popisowe trzydaniowe menu w cenie 49 zł. Warunkiem, aby załapać się na tą okazję jest wcześniejsza rezerwacja na stronie internetowej. Dodatkowo podczas tej edycji każdy gość dostawał gratis drink na bazie Martini Fiero, prezent od sponsora festiwalu! Tym razem wybrałam się na kolację z moją mamą i siostrą.

Ucztę w Papavero rozpoczęłyśmy przystawką – delikatnym i rozgrzewającym kremem selerowo-pietruszkowym. Bardzo ucieszyło mnie to, że w festiwalowym menu w wersji mięsnej znalazło się danie, z którego słynie Papavero, czyli kaczka z modrą kapustą i pyzami. Mimo, że to klasyk kuchni wielkopolskiej, moim zdaniem ciężko znaleźć równie dobre wykonanie w innych poznańskich miejscach. Danie byłoby jeszcze lepsze, gdyby do pyz było minimalnie więcej sosu. Na deser zjadłyśmy orzeźwiającą pana cottę z wiórkami kokosowymi i kawiorem z limonki. To moja kolejna przygoda z Restaurant Week i kolejny raz jestem zachwycona. Nie mogę się doczekać kolejnej edycji!

24 kwietnia wzięliśmy udział w wyjątkowym kulinarno-towarzyskim spotkaniu organizowanym przez markę Wyborowa, które odbyło się w ramach cyklu spotkań edukacyjnych promujących tradycyjną polską gościnność w nowoczesnym wydaniu. Gospodarzami spotkania byli Pascal Brodnicki i Maciej Starosolski. Obaj niezwykle barwnie opowiadali o tradycjach biesiadowania, a także dzielili się wiedzą i doświadczeniem na temat savoir-vivre. Testowaliśmy wódkę Wyborową w trzech odsłonach: ziemniak, pszenica, żyto, a degustacji alkoholu towarzyszyły przekąski.

Moja Wina, Kwiatowa 11/1A

Na piątkowy wieczór przy winie i drinkach polecamy Moją Winę – jak tylko przekroczycie ich próg to poczujecie, że to miejsce stworzone z miłości do wina i jedzenia. W karcie znajdziecie tapas, a także kilka dań głównych bazujących na owocach morza. My zamówiliśmy oliwki, deskę serów i wędlin oraz kilka krewetek. Jeśli nie macie pomysłu, gdzie zorganizować babski wieczór czy randkę w niezobowiązującym klimacie, Moja Wina doskonale sie do tego nadaje.

Masiso, ul. 3 Maja 48

W naszym mieście trwa boom na kuchnię japońską, miejsca serwujące ramen lub sushi wyrastają na poznańskich ulicach jak grzyby po deszczu, ale wciąż brakuje restauracji, gdzie można zjeść smaczne specjały Chin lub Korei. Parę tygodni temu moja ulubiona restauracja chińska została zamknięta, dlatego poszukaliśmy nowych miejsc. Dzięki poleceniu naszego kolegi Andrzeja, który jest fanem azjatyckich smaków, a w szczególności tych koreańskich i japońskich, trafiliśmy do Masiso. Masiso to malutkie miejsce z kuchnią koreańską, tuż obok Papavero. Nie będę ukrywać, że przechodzę tą ulicą bardzo często i ani razu go nie zauważyłam. Było to moje pierwsze starcie z kuchnią koreańską w Polsce. Kiedy mieszkałam w Szanghaju kilkakrotnie miałam okazję jeść korean bbq – ale to miejsce nie ma z tym nic wspólnego.

Na przystawkę zamówiliśmy okonomiyaki. Nazwa ta w dosłownym tłumaczeniu z japońskiego podobno oznacza “smaż, co chcesz”. To danie po raz pierwszy jadłam podczas podróży do Japonii. Mówi się, że to odpowiednik włoskiej pizzy – proste, stosunkowo tanie i szybkie do przygotowania danie, które bazuje na mące, kapuście, jajkach i dodaje się różne dodatki np. warzywa, mięso, rybę, owoce morza, a następnie całość polewa się sosami i posypuje suszoną rybą. Chyba można nazwać to danie hybrydą omleta z hiszpańską tortillą, co sądzicie? W Japonii była to duża atrakcja, bo sami smażyliśmy nasze omlety, siedząc na podłodze wokół stolika z wbudowaną płytą. W Masiso placki smaży kucharz. Koniecznie ich spróbujcie. Poza tym zamówiliśmy jeszcze kimchi. To tradycyjna marynowana kapusta pekińska z chilli, a więc można to danie określić pikantną bombą witaminową. To naturalny priobiotyk.

Na danie główne zamówiłam japchae – przezroczysty makaron z batatów smażony z mięsem wołowym i warzywami. To bardzo sycący stir fry, ale gdybym miała zamówić to danie jeszcze raz to poprosiłabym o wersję bezmięsną – niestety kawałki wołowiny była źle przygotowane i miały gumową konsystencję. Kuba zdecydował się na chyba najbardziej znane danie kuchni koreańskiej – bulgogi. To plastry wołowiny, które najpierw marynuje się w sosie sojowym z dodatkiem czosnku, soli, cukru, oleju sezamowego, cebuli oraz sezamu, a następnie podpieka na grillu. Mięso podawane jest z ryżem i sałatką. Czy to smaki, które zachwycają i rzucają na kolana? Nie wszystkie, ale z pewnością jeszcze tam wrócimy odkrywać kolejne specjały.

Poza wspomnianymi daniami w kwietniu zjedliśmy kilka pysznych ciast w ramach walki z wiosennym przesileniem. W deszczowe weekendy nic nie poprawia tak nastroju jak ciacho i aromatyczna kawa. Wpadliśmy na boski sernik i brownie do Piece of Cake na Wzgórzu Św. Wojciecha. To urocza kawiarnia pełna roślin. Kolejne miejsce, które bardzo lubię to Dziewczyny i Słodycze. Tym razem zjedliśmy po kawałku tortu z malinami. To miejsce słynie nie tylko z fenomenalnych wypieków, ale także z przytulnych, „instagramowych” wnętrz.

Piece of Cake, Święty Wojciech 27

Dziewczyny i Słodycze, ul. Górna Wilda 85

Jedliście coś pysznego? Podzielcie się z nami adresem. Czekamy na Wasze rekomendacje!

Najpiękniejsze miejsca na boho wesele w Wielkopolsce

Asia — Sat, 13 Apr 2019 09:46:20 +0000

Nasze przygotowania do ślubu ruszyły pełną parą. W dzisiejszym wpisie postaram się podzielić z Wami wszystkimi istotnymi informacjami na temat sal weselnych. Sala to według mnie rzecz, od której należy zacząć planować ślub. Wymarzone miejsce należy zamówić z coraz to większym wyprzedzeniem. Popularne i cieszące się renomą lokalizacje mogą mieć pełne obłożenie.

Rozpoczęliśmy poszukiwania około dwa lata przed planowanym terminem. Przyznaję, że szło nam to dość opornie i zajęło prawie 6 miesięcy (od momentu kiedy zobaczyliśmy pierwszą salę do momentu kiedy podpisaliśmy umowę). Znalezienie sali, która spełni nasze kryteria nie było prostym zadaniem. Sala weselna to nie tylko lokal, ale także atmosfera, dekoracje i menu. Uparłam się, że chciałabym mieć wesele w stylu rustykalnym/boho, bez pałacowego przepychu i cygańskiego złota. Wesele nie mogło odbyć się szybciej niż w czerwcu 2020, bo dopiero wtedy na 100% zakończę leczenie ortodontyczne, a ślub w aparacie nie wchodził dla mnie w grę. Chcieliśmy termin letni lub na początku jesieni. Sala musiała być przestronna i pomieścić około 100-120 gości, fajnie gdyby znajdowała się w otoczeniu zieleni. Interesowały nas wyłącznie okolice Poznania, a jeszcze lepiej jeśli z tego miejsca dałoby się zamówić Ubera lub taksówkę. Zależało nam na terminie sobotnim, aby nie robić gościom dodatkowego kłopotu z braniem urlopu. Kuba przystał na moje wymagania i dodał jedno od siebie – koniecznie chciał pieczony udziec (ale to okazało się najmniejszym problemem).

Szukałam na facebookowych grupach ślubnych, pytałam o opinie znajomych. Zdobyliśmy oferty od kilkunastu miejsc, ale prezentuję we wpisie tylko te, które spełniały nasze kryteria i które w mniejszym lub większym stopniu rozważaliśmy. Być może ułatwi Wam to organizację Waszego wymarzonego dnia.

Weranda Home

Adres: Płotki 14, Sławica, ok. 40 km od Poznania

Pierwszym miejscem, które zobaczyliśmy była Weranda Home, usytuowana w zielonym sercu Parku Krajobrazowego Puszczy Zielonki. Wzięliśmy tam udział w Dniu Otwartym. Rezydencja wygląda bosko, z tarasu rozpościera się widok na jezioro. Weranda Home posiada rozbudowaną bazę noclegową, która może pomieścić do 60 osób (pokoje dwu i czteroosobowe, każdy apartament z własną łazienką).

Chętnie wybiorę się tam na weekend w gronie przyjaciół, ale nasze wesele tam się nie odbędzie. Moim zdaniem ogromnym minusem tego miejsca jest to, że w przypadku organizacji wesela na ponad 100 osób musielibyśmy rozsadzić gości w kilku salach, które są tylko częściowo połączone. Parkiet musiałby być w osobnej sali. Menu w wersji podstawowej sprawiało wrażenie małego, a nie ma nic gorszego niż bycie głodnym na weselu. Musielibyśmy się zdecydować na droższe pakiety (cena za talerzyk to od 270 zł w górę).

fot. Pokadrowani

Folwark Wąsowo

Adres: Poznańska 2, Wąsowo, ok. 50 km od Poznania

We wrześniu zeszłego roku byliśmy gośćmi na weselu organizowanym w Folwarku Wąsowo. To miejsce absolutnie mnie urzekło – to stara, ogromna stodoła (pomieści nawet do 250 osób). Na zachwyt zasługuje też pyszne jedzenie. Kuchnia Folwarku Wąsowo bazuje na idei: smacznie, zdrowo, lokalnie i sezonowo. Potrawy są przygotowywane w oparciu o produkty z ich własnych, ekologicznych upraw oraz od lokalnych dostawców. Jeśli macie ochotę na wycieczkę za miasto, wybierzcie się do restauracji serwującej specjały Folwarku – Źrebięciarni.

fot. Happy Stories

Kilka tygodni po wspomnianym weselu wybraliśmy się do Wąsowa na Alternatywne Targi Ślubne Back to Nature w poszukiwaniu inspiracji. Otrzymaliśmy ofertę i spis wolnych terminów na jesień 2020 (były wtedy dostępne tylko 2 albo 3). To co przemawiało za Folwarkiem to fantastyczny klimat, przepyszne jedzenie z wysokiej jakości składników i możliwość zorganizowania plenerowych poprawin. Niestety ogromnym minusem jest cena – oprócz standardowych opłat dodatkowo płaci się za wynajem obiektu i są to duże kwoty. Wesele odbywające się w soboty muszą być związane z jednoczesną rezerwacją minimum 70% miejsc noclegowych. Większość naszych gości przyjedzie z Poznania lub z Leszna, dlatego musieliśmy wziąć pod uwagę te dodatkowe koszty noclegu. Ta sala była poza naszym zasięgiem, ale polecamy ją w 100% każdemu, kto dysponuje większym budżetem.

fot. Happy Stories

Bagatelka

Adres: Bagatelka 4, Miłosław, ok. 50 km od Poznania

Innym pomysłem była Bagatelka – byliśmy tam kiedyś na weselu u kuzynki Kuby i bardzo nam się podobało. Braliśmy pod uwagę Salę z Białymi Belkami (pomieści od 90 do 300 osób). Niestety na sezon 2020 wolne soboty były tylko w styczniu lub w grudniu.

fot. Bagatelka

Ranczo w Dolinie

Adres: Dąbrówka Kościelna 20, Kiszkowo, ok. 30 km od Poznania

Moja koleżanka organizowała w zeszłe wakacje swoje wesele w Ranczo w Dolinie. Zobaczyliśmy jej zdjęcia i zdecydowaliśmy się napisać wiadomość z prośbą o ofertę i pojechać zobaczyć salę na żywo. Sala jest bardzo ładna, pośrodku ma palenisko, które nadaje jej jeszcze bardziej przytulny klimat. Cena za talerzyk jest atrakcyjna. Nie pobierają korkowego ani talerzykowego, można dostarczyć bez problemu także swoje napoje gazowane. Mają 15-letnie doświadczenie w organizacji wesel i innych imprez. Na ogromny plus zasługuje też świetny kontakt z właścicielami. Zarówno pani Hanna jak i jej córka Sara błyskawicznie odpowiadały na nasze pytania i były bardzo uprzejme. Aż chciało im się zaufać :)

fot. FB Ranczo w Dolinie

Minusy były dwa, ale były one dla nas nie do przeskoczenia. Noclegi – można przenocować kilkadziesiąt osób, ale w większości są to pokoje wieloosobowe, co może powodować dyskomfort gości. Drugim minusem był brak terminów w soboty. Ranczo w Dolinie podobało nam się tak bardzo, że nawet zaczęliśmy kombinować jak zrobić wesele w piątek, ale ostatecznie wybór padł na coś innego.

fot. FB Ranczo w Dolinie

Przyborowo11

Adres: Przyborowo 11, Fałkowo, ok. 40 km od Poznania

W słoneczną, marcową niedzielę wybraliśmy się obejrzeć Przyborowo11. To miejsce to absolutny sztos. Pani Karolina, która je prowadzi po moim pierwszym mailu powiedziała, że to miejsce trzeba poznać, aby zrozumieć ofertę, więc pojechaliśmy je sprawdzić. Dostaliśmy mailowo wskazówki, których fragment brzmiał tak: “Gdy skończy się osiedle spokojnie wjechać w las, na końcu drogi skręcić w prawo, dojechać do metalowego krzyża wśród kasztanów, skręcić w prawo, minąć Przyborowo 7. Jechać do końca drogi, skręcić w lewo. Na kolejnym rozstaju skręcić w prawo. Po chwili- Witajcie w domu!!!” – po tych słowach, byłam już zakochana.

fot. Dobre Światło

To jedyne miejsce, z tych które oferuje sam wynajem – wynajmuje się u nich teren 2 ha z dwoma domami (dziś 40 miejsc noclegowych), salę i zadaszony taras- razem 260m2 powierzchni balowej. W cenie jest cała posiadana infrastruktura: stoły, krzesła, naczynia.

Bardzo mocno to rozważaliśmy. Tu nie było ograniczeń dla wyobraźni. Moglibyśmy wziąć ślub plenerowy, pod lipą albo na wysepce pośrodku stawu, zorganizować ogniska, a na poprawiny ściągnąć nawet foodtrucka.

fot. Dobre Światło

Schody zaczęły się jednak kiedy pomyśleliśmy ile więcej rzeczy musimy ogarnąć – catering na wesele i poprawiny, dekoracje, urzędnik/ksiądz. Co zrobić z gośćmi, których nie możemy przenocować? Organizować im transport do Poznania? Czy autobus wjedzie do lasu? W mojej głowie pojawiły się wątpliwości, kiedy pomyślałam, że w sierpniowy weekend może być deszczowo, zimno. Z jednej strony namiot, w którym organizowane jest przyjęcie weselne ma możliwość zamknięcia ścian i postawienia nagrzewnic gazowych, ale co to za przyjemność jeśli nie można korzystać z otoczenia? Jestem osobą, która dużo się stresuje i lubi mieć kontrolę nad tym co robi. Tu było za dużo niewiadomych. Ostatecznie się nie zdecydowaliśmy, ale gorąco polecam tym, którzy są odważniejsi i mogą poświęcić więcej czasu na dopinanie szczegółów!

Niestety już po fakcie dowiedzieliśmy się, że na życzenie Pary Młodej właściciele Przyborowa oferują zarówno sam wynajem jak i kompleksową usługę. Jeśli chcecie zobaczyć to miejsce na własne oczy to 1. czerwca jest u nich organizowane Otwarte Wesele – na którym można się bawić i przy okazji poznać wielu zaprzyjaźnionych usługodawców.

fot. Dobre Światło

Udało się!

Znaleźliśmy nasze miejsce! Opowiem Wam o nim trochę…

fot. Browarna Przystań

To Browarna Przystań – która powstała na miejscu Młyńskiego Koła, które spłonęło w czerwcu 2016 roku. To przepięknie zlokalizowany obiekt, z restauracją i polem piknikowym, znajdujący się na obrzeżach cybińskiego klinu zieleni, nad malowniczym młyńskim stawem.

Mieliśmy trochę przebojów z organizacją. Kontakt początkowo był bardzo trudny, ale kiedy stery przejęła właścicielka – Pani Agnieszka, nasze przygotowania gwałtownie przyspieszyły. Bardzo podoba mi się to, że wokół jest mnóstwo zielonych terenów. Mimo, że jest się zaledwie 15 minut jazdy autem od centrum Poznania, ma się wrażenie, że jest tam tak sielsko i spokojnie. Mamy nadzieję, że jedzenie będzie bardzo smaczne i zaspokoi wymagające podniebienia naszych gości. Browarna Przystań dysponuje własną wędzarnią, samodzielnie robią sery i wypiekają na miejscu chleb. To miejsce ma ogromny potencjał do zostania ślubną perełką okolicy. Cieszę się, że odkryliśmy je zanim dowiedziało się o nim wiele osób.

Mam pewne obawy – sala wygląda bardzo “biesiadnie”. Żeby uzyskać efekt jak na moich inspiracjach z Pinteresta będziemy potrzebowali świetnych specjalistów od dekoracji. Kolejnym minusem jest to, że w obiekcie po remoncie nie były organizowane jeszcze żadne wesela, a z dużych imprez były to głównie wigilie firmowe i imprezy integracyjne. Z drugiej strony, właśnie dzięki temu do wyboru mieliśmy naprawdę sporo terminów. Do naszego wesela minie jeszcze cały sezon 2019 i większość 2020, więc mam nadzieję, że team Browarnej Przystani nabierze już dużej wprawy i nasz wymarzony dzień będzie idealny. Jak tylko na ich stronie pojawią się zdjęcia z pierwszych wesel to uzupełnię o nie wpis.

Podobno kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. Mamy nadzieję, że wszystko pójdzie zgodnie z planem. Jakie są Wasze doświadczenia z poszukiwania sali na wesele? Czy znacie inne fajne miejsca w Wielkopolsce?

Gdzie zjedliśmy w marcu? Podsumowanie miesiąca

Asia — Thu, 04 Apr 2019 19:47:34 +0000

Lubię marzec, za pierwsze promyki słońca. Można wreszcie zmienić zimową odzież na lżejszą i coraz więcej czasu spędza się na zewnątrz. W tym miesiącu pogoda była naprawdę dobra i sprzyjała częstym wyjściom. Wyjątkowo dużo razy jedliśmy na mieście. Ogarnęła nas niemoc jeśli chodzi o gotowanie i praktycznie w każdy weekend gdzieś się wybieraliśmy. Opisujemy kilka ciekawych miejsc i wydarzeń z tego miesiąca.

Pierwszy tydzień marca spędziliśmy na nartach. Wybraliśmy się już po raz drugi w okolice Verbier, położonego w samym centrum szwajcarskich 4 Dolin (region oferuje ponad 400 km tras). Trasy rozciągają się na wysokości od 1500m do 3300 m n.p.m. Miasteczko ma niesamowity klimat. Minusem są wysokie ceny, ale da się jeszcze je jakoś przełknąć. Podczas narciarskich wyjazdów zazwyczaj przygotowujemy sami śniadania i obiadokolacje, ale przekąski/lunche jemy na stoku, dzięki czemu mieliśmy okazję zajadać się galettes czy szwajcarskimi serami.

Wzięliśmy udział w kolacji degustacyjnej w Orzo. To był perfekcyjnie przygotowany event. Jedną z atrakcji wieczoru był live cooking, podczas którego szef kuchni Jakub Reszka zaprezentował sposób przygotowania kilku dań i opowiedział o nich. Jesteśmy absolutnie zachwyceni przystawką burgos – to smażona kaszanka podawana z konfiturą z czerwonej cebuli i kozim serem. W Polsce najczęściej je się kaszankę opartą na kaszy, w tej natomiast zamiast kaszy użyto ryżu… sztos!

W ramach dań głównych zdecydowaliśmy się na steka hache (stek z siekanej wołowiny z dodatkiem parmezanu, suszonych pomidorów i oregano, jajko sadzone, sos wermut demi-glace, frytki i orkiszoleh) i beef prime rib (długo pieczone żebro wołowe, sos bbq, frytki z batata). Stek jest bardzo specyficzny – przez swoją teksturę przypomina bardziej mięso do burgera. Bardzo smakowała mi sałatka – dzięki zawartości mięty i innych ziół była lekka i świeża.

W naszej relacji z tego wydarzenia na InstaStory napisaliśmy, że w Orzo podoba nam się klimat i wnętrze pełne roślin, jednak oceniając jedzenie dania główne są mocno przeciętne. Jesteśmy w ogromnym szoku ilu z Was postanowiło do nas napisać i podzielić się podobnymi spostrzeżeniami. Wiele osób zasugerowało, że dobrym rozwiązaniem byłoby skrócenie karty i dopracowanie kilku dań perełek. My to popieramy. Chętnie wrócimy na pyszne burgos, ale na dania główne z obecnej karty już niekoniecznie.

Odkryliśmy cudowną perełkę na Jeżycach – Easythaiger. To malutki bar z tajskim jedzeniem prowadzony przez pasjonatów kuchni.Wszystkie składniki przygotowują sami – nie korzystają z gotowych past czy sosów. Menu jest krótkie i już to odróżnia Easythaiger od pozostałych tajskich miejsc w Poznaniu. Są w nim trzy rodzaje pad thaiów (z krewetkami, wieprzowiną lub tofu), kaeng khaio wan, czyli zielone curry z kurczakiem, tom kha kai – pikantna zupa z mlekiem kokosowym, kurczakiem, świeżym chilli i galangalem i deser – wariacja na temat mango sticky rice. Wszystkie potrawy są bardzo aromatyczne, mocne w smaku, a poziom ostrości jest dostosowywany do preferencji klienta. Pad thai z Easythaiger nie jest do końca tradycyjny, ale jest absolutnie przepyszny! Są w nim między innymi grzyby shitake, marchew, rzodkiew daikon. Naszym zdaniem jest to najlepszy pad thai w Poznaniu!

Oczywiście, mimo wielu zachwytów znaleźliśmy kilka minusów – chętnych na jedzenie jest sporo, a w tak maleńkim lokalu właściciele nie są w stanie przygotowywać szybciej jedzenia, dlatego czas oczekiwania może sięgać nawet godziny. Warto wtedy zamówić i przejść się na spacer np. do pobliskiego Parku Sołackiego/ Ze względu na to, że niemal połowę lokalu zajmuje kuchnia – czekając na swoje zamówienie uderzają was wszystkie dochodzące z niej zapachy, co nie każdemu może odpowiadać. Rozwiązaniem może być siedzenie na zewnątrz, jeśli tylko pogoda dopisuje, to bardzo to polecamy! Mega trzymamy kciuki za EasyThaiger i mamy nadzieję, że wkrótce uda im się otworzyć większy lokal.

Wzięliśmy udział w nowym festiwalu – Miksologia. To wydarzenie poświęcone kulturze koktajlowej, którego głównym celem jest poznawanie miejsc, oferujących najlepsze koktajlowe propozycje. To taki Culinary Fest, ale w wersji dla barów Coctail bary, które biorą w nim udział przygotowują festiwalowy drink, dostosowany do tematu przewodniego, który przez okres trwania festiwalu (14 dni) podlega ocenom uczestników. Tematem przewodnim pierwszej edycji były „Nowe klasyki” – można było spróbować klasycznych wersji w zupełnie nowej odsłonie. Niestety udało nam się odwiedzić tylko jedno miejsce, bo mieliśmy bardzo napięty grafik. Nasz wybór padł na Dash. Uwielbiamy to miejsce – za klimat jak z lat 20., pyszne koktajle i barmanów, którzy mają ogromną wiedzę i zajawkę na to co robią. Festiwalowy drink to “Daughter of Corinth” – wariacja klasycznego Pornstar Martini. Nam bardzo smakował!

Byliśmy na otwarciu Rodizio de Brasil - pierwszej w Poznaniu restauracji z kuchnią brazylijską. Koncept jest ciekawy, do wyboru są dwie opcje all-you-can-eat: bufet mięsny (89zł/osoba) lub bufet bezmięsny (49zł/osoba). Można także zamówić po prostu dania z karty (takiego misz maszu nie widzieliśmy od dawna, w menu są mięsa na szpadach, włoskie makarony, sałatki, a nawet żurek). Zdecydowaliśmy się na wizytę w dzień otwarcia ze względu na ogromną ciekawość i atrakcyjne ceny bufetu (39 lub 69 zł/osoba). Dodatkową atrakcją wieczoru był pokaz brazylijskich tańców.

Szwedzki stół składa się z owoców, warzyw, sałatek, serów i deserów. Nie znam brazylijskich dań, ale sam bufet przypominał bardziej przeciętną restaurację grecką. Było także sushi – naszym zdaniem totalnie nietrafiony pomysł. Było niedbale pozwijane, a do wyboru był tylko łosoś, paluszek krabowy lub opcje wege, nie było także pałeczek. Moim zdaniem w bufecie szału nie ma, dlatego zdecydowanie nie polecam zamawiania opcji all-you-can-eat w wersji bezmięsnej. Specjalnością Rodizio de Brasil mają być jednak grillowane na szpadach mięsa i skupmy się na tym. Kelnerzy krążący po sali serwują piersi z kurczaka w boczku, udka, pikantne kiełbaski, wieprzowinę i stek wołowy. Mięsa są bardzo dobre. Dodatkowo na szpadach podawany jest także grillowany ananas posypany cynamonem. Pysznie!

Przejdźmy to tego, co nam przeszkadzało. Po pierwsze był to totalny brak koordynacji serwowania dodatków i mięs. Przykładowo podeszła do nas pani kelnerka z ziemniakami, a następnie z warzywami, a na mięso czekaliśmy kolejne pół godziny. Nie podoba mi się też to, że z założenia na jednym talerzu i jednymi sztućcami je się np. krwistego steka i banana w cieście.

Co do samego miejsca – na pochwałę zasługuje piękny wystrój, bardzo dużo roślin i dbałość o detale – urzekły mnie świeże piwonie w łazience. Ale jednocześnie mam wrażenie, że osoby, które prowadzą to miejsce nie udźwignęły ciężaru hucznego otwarcia. Obsługa była totalnie nieprzygotowana, panie kelnerki zaliczyły wiele wpadek, nie potrafiły nawet opowiedzieć w kilku zdaniach na czym polega koncept bufetu. Na napoje czekaliśmy 50 minut. Czy wybierzemy się ponownie? Raczej nie.

W ostatni weekend marca zjedliśmy kolację w Brasserie Brique - urokliwej restauracji pośród ceglanych kamienic poznańskiego Łazarza. Testowaliśmy dania z nowej karty przygotowanej przez szefa kuchni Arkadiusza Huka. Arek szkolił się przez 4 lata pod okiem Ernesta Jagodzińskiego w Cucinie, a następnie zdobywał doświadczenie w gwiazdkowych restauracjach w Niemczech. W Brasserie Brique tworzy dania, które są wynikiem romansu kuchni francuskiej i polskiej w nowoczesnym wydaniu. Wszystkie dania, które próbowaliśmy miały “to coś”, ale największe wrażenie zrobił na nas tatar z polędwicy wołowej. Brasserie Brique to bardzo przytulne, kameralne miejsce ze smaczną kuchnią – polecamy na przykład na wieczór we dwoje :)

To by było na tyle! Koniecznie dajcie znać, co sądzicie o tego typu wpisach i o miejscach, które opisujemy. Do usłyszenia!

Co dalej z Foodie Army?

Asia — Thu, 04 Apr 2019 19:25:58 +0000

Wiele osób pyta nas co dalej z Foodie Army i dlaczego od ponad trzech lat nie pojawił się na naszym blogu wpis. Przez te kilkanaście miesięcy, kiedy Foodie Army jeszcze prężnie funkcjonowało udało nam się zebrać wokół nas całkiem pokaźną grupę osób spragnionych informacji o świetnych miejscach na kulinarnej mapie Poznania, którzy do teraz wyczekują naszych rekomendacji. To właśnie dla nich tworzymy ten wpis.

Zawsze staraliśmy się, aby nasze opisy były ciekawe, poprawne językowo, a najlepiej jeszcze gdyby występowały w towarzystwie dobrych zdjęć. Pisanie bloga wymaga jednak sporo czasu, którego w pewnym momencie zaczęło nam brakować. Przestaliśmy zabierać aparat na wyjścia na obiad, a kolejka miejsc do opisania rosła i rosła. Tak długo, że w pewnym momencie nas przerosła. Skupiliśmy się na dodawaniu zdjęć i krótkich opisów na Instagram, a następnie już niemal wyłącznie na Instastories.

Dalej czujemy się #FoodieArmy. Często jemy na mieście, chociaż coraz większą przyjemność sprawia nam gotowanie w domu. Uwielbiamy jedzenie i podróżowanie. Przez ostatnie dwa lata ogromnie rozwinęliśmy nasze kubki smakowe i zdolności kulinarne. Odwiedziliśmy wiele pięknych miejsc m.in. Chiny, Japonię, Tajlandię, Stany, Kenię, Fuerteventurę, Mediolan, Rzym, Sztokholm, Budapeszt, Barcelonę, okolice jeziora Como i wiele innych.

Co dalej z blogiem?

Ostatni wpis opublikowaliśmy ponad 3 lata temu. Spora część miejsc, o których pisaliśmy już nie istnieje. Zmieniła się nie tylko gastronomiczna mapa Poznania, ale także nasze podejście do jedzenia i życia. Nie będą się już u nas pojawiać wpisy dotyczące jednego, konkretnego miejsca. W najbliższym czasie planujemy kilka postów z restauracjami, które proponujemy na dane okazje. Będą one bardziej w konwencji subiektywnych rankingów. W związku z naszymi podróżami chcemy też stworzyć kilka wpisów z przewodnikami, gdzie zjeść w innych miastach. Planujemy napisać parę słów o naszych ostatnich podróżach.

Jeśli jednak chciałbyś się dowiedzieć, gdzie naszym zdaniem najlepiej zjeść w Poznaniu już teraz – zajrzyj na nasz Instagram. Tam w wyróżnionych relacjach znajdziesz zakładkę „Top of the Top”, którą stale rozszerzamy. Znajdują się w niej wyłącznie miejsca, w których jadamy często i nigdy się na nich nie zawiedliśmy. Dodatkowo w zapisanych relacjach znajdziesz polecane przez nas knajpy z azjatyckim jedzeniem, przytulne kawiarnie, w których można zjeść pyszne desery i migawki z naszych ostatnich wyjazdów.

Mamy nadzieję, że blog w wersji 2.0 Wam się spodoba. Miłego czytania!

Garść pomysłów na Walentynki #lastminute

Asia — Wed, 10 Feb 2016 12:13:21 +0000

Ten jeden, jedyny raz nie będę Was zachęcać do wyjścia do restauracji. Dlaczego? Każda z nich prześciga się w wymyślaniu walentynkowych ofert, co skutkuje tym, że zapominalscy nie mogą już liczyć na wolne stoliki w żadnym z naszych ulubionych miejsc. Rezerwacje trzeba było zrobić kilka tygodni wcześniej. Kolejnym miejscem, którą stanowczo odradzamy są kina – szerokim łukiem omijaj sale wypełnione po brzegi entuzjastami polskich komedii romantycznych. Jak więc spędzić ten weekend wyjątkowo? Jeśli nie masz ochoty przebywać wśród par, które rozmarzonym wzrokiem pożerają siebie nawzajem, sprawdź nasze propozycje.

1. Warsztaty kulinarne

Jeśli Twoja druga połówka kiepsko sobie radzi w kuchni, może zaproś ją/jego na warsztaty kulinarne? Przez kilka godzin będziecie zgłębiać tajniki kuchni i przygotowywać dania pod czujnym okiem szefa kuchni, a następnie je konsumować. Dwa tygodnie temu byliśmy na warsztatach z kuchni indyjskiej w CookUp’ie, które prowadził Piotr Bruś-Klepacki i gorąco polecamy. Szef Piotr przekazuje swoją imponującą wiedzę w bardzo przystępny sposób, a samo studio zachwyca wystrojem i ilością świetnych sprzętów.

ABC Krewetek - Cook Up 12.02 godz. 18.30

Indyjskie Walentynki – Cook Up 13.02 godz.16.00

Warsztaty walentynkowe Love - Akademia Gotowania The Best Food 12.02 godz. 18.00

Warsztaty kulinarne Azja z Tomkiem Wozniakiem – SPOT godz.10.00 lub 14.30

2. Wyjątkowe śniadanie

Sobotę 13 lutego zacznijcie od śniadania filmowego. Czy jest coś lepszego niż oglądanie dobrego kina w towarzystwie porannego menu Concordia Taste? Bilety na to wydarzenie kosztują zaledwie 20 zł – cena obejmuje seans i zaspokojenie apetytu.

Sporo atrakcji czeka na Was na Walentynkowym Targu Śniadaniowym. W niedzielny poranek w Nowej Gazowni nie tylko zjecie smaczne rzeczy, ale także będzie mogli kupić walentynkowe drobiazgi, czy wziąć udział w sesji zdjęciowej dla zakochanych.

3. Walentynki z procentami

My od czasu do czasu bardzo chętnie wychodzimy razem na drinka . Nie w towarzystwie znajomych czy kumpli z pracy, ale taki pub crawling tylko we dwoje. Do naszych ulubionych miejsc należą Salony, czyli pierwszy w Poznaniu klubu typu speak-easy. Wejście tylko na hasło, może szczęście Wam dopisze i wkroczycie do królestwa zacnych trunków. Ciekawie zapowiada się też Love Sparkling Night na Wieniawskiego5. Ponadto, jeśli chcecie trochę podkręcić atmosferę w Waszym związku, świetną opcją będą afrodyzjaki z źródło.bar (serwują ostrygi i prosecco, yummy).

4. Netflix & Chill

Idealna opcja dla spędzających wieczór w domu. Tym którzy nie próbowali polecamy Netflixa – pierwszy miesiąc za darmo. Do tego naturalnie jakieś jedzenie na wynos. Szykujemy o nim dla Was całą serię postów, ale już teraz możemy Wam zdradzić kilka naszych perełek. Jeśli macie ochotę na sushi to zdecydowanie polecamy sushi boxy z Tokyo Tey (jeśli chcesz dostać je za darmo kliknij -> TUTAJ), pizzę z 3kolory i Frontiery, makaron z Brocci, a specjały kuchni chińskiej z Rico’s Kitchen.

A jakie są Wasze pomysły na Walentynki?

Tokyo Tey, czyli sushi w wersji ekspres

admin — Mon, 08 Feb 2016 17:41:05 +0000

W poznaniu od lat był już Pekin, teraz przyszedł czas na Tokio. Po naszemu mówiąc Tokyo Tey. Nowo otwarty sushi bar w samym centrum kusi nowoczesnym podejściem, świetnym designem i niskimi cenami.

W piątkowy wieczór wybraliśmy się na miasto coś przegryźć. Dostaliśmy od Was masę ciekawych propozycji, z których zdecydowaliśmy się pójść na sushi do Tokyo Tey. Jest to nowo otwarta knajpa przy ulicy Półwiejskiej. Lokal został zaprojektowany przez poznańskie studio architektoniczne mode:lina w bardzo designerski sposób. Wnętrze wypełnione jest światłem i szkłem, co w połączeniu z białymi lodówkami i mocno kontrastowymi czarnymi ścianami przypomina scenę rodem z filmu Tokio Drift.

Lodówki z sushi boxami oraz posterunek sushi mastera.

Od wejścia wita nas miła obsługa stojąca za barem. Tuż po przekroczeniu progu zauważamy lodówki wypełnione po brzegi sushi boxami, z nad których w okienku na piętrze pracuje sushi master raz po raz łypiąc okiem na salę u dołu. Za barem znajduje się menu, w którym znaleźć można dania główne z wieprzowiną na ostro i smażonym łososiem na czele oraz kilka zup. Uprzejma Pani kelnerka szybko naprowadza nas na fakt, że lodówki to nie element dekoracyjny i jeżeli mamy ochotę na sushi to musimy sobie wybrać jeden z zestawów. Osobiście miałem ochotę na zupę, ale odwiedzić sushi bar i nie zamówić sushi to trochę jak być prezydentem wszystkich Polaków i spełniać oczekiwania tylko jednego… Zatem wybór padł na żółty wege sushi box o nazwie Oshima (26 zł) oraz na bulion wołowy Gyu Curry. Do tego zamówiliśmy herbatę cejlońską, której parzenie dało mi mniej więcej tyle samo frajdy, co jazda sankami za samochodem.

Sushi zapakowane w bardzo estetyczny sposób

Właściciele Tokyo Tey zadbali o każdy szczegół, co widać najbardziej właśnie przy zakupie sushi boxów. W pięknie zaprojektowanych opakowaniach oprócz samego sushi i skróconej instrukcji obsługi znajdziemy paczuszkę z wasabi, sos sojowy, marynowany imbir oraz plastikową rynienkę do wyłożenia ich razem. Samo sushi ułożone jest w sposób bardzo estetyczny i precyzyjny.

Zestaw akcesoriów w sushi boxie.

Zamówiony przez nas box średniej wielkości składał się z 4x California Wege w masago, 2x California Wege z omletem, tykwą awokado i sezamem, nigiri z omletem, tykwą, serkiem i sezamem oraz 10 hosomaków po dwa z ogórkiem, papryką, tykwą, awokado i rzepą. Hosomaki wielkością zdecydowanie mniejsze niż podczas naszej wizyty w Kyokai, jednak nie dajcie się zwieźć pozorom – średniej wielkości box to porcja w zupełności wystarczająca dla jednej osoby o regularnym apetycie. Co dużo ważniejsze od ładnego opakowania, sushi było bardzo świeże i smaczne. Ba, odpowiadało mi na tyle, że na potrzeby napisania tego artykułu zabrałem następnego dnia jeszcze jeden box na wynos, co rzadko mi się zdarza.

Sushi smaczne i świeże, a porcja w sam raz na jedną osobę.

Kolejnym daniem był wspomniany bulion Gyu Curry (14PLN) , który nakłonił mnie do odwiedzenia Tokyo Tey w pierwszej kolejności. Był wręcz wspaniały: gorący, pikantny, z cieniutkim makaronem. Tycjanowy kolor pochodzący od curry pięknie tańczył w oczkach tłuszczu, natomiast polędwica, której jak na zupę było w sam raz, wspaniale dopełniała całości.

Guy Curry – bullion wołowy z polędwicą (14 PLN)

Jak to w związku bywa, każdy ma swoją agendę i swoje cele. Moimi był bulion, natomiast Asi deser. Te apetycznie wyglądające kulki to jabłkowe lody w tempurze. Smażone lody zachwyciły ją ilością smaków – z jednej strony chrupiąca panierka, następnie miękkie jabłko, a na sam koniec aksamitne lody. Mniam! Warto również wspomnieć o zaskakująco niskiej cenie tego deseru – 4,50 zł.

Lody w jabłku obtoczonym w tempurze. (9 PLN)

Podsumowując Tokyo Tey to miejsce bardzo interesujące i o nietuzinkowej koncepcji. Z jednej strony jest to restauracja, z drugiej sami projektanci lokalu wspominają o tej realizacji jako o sushi sklepie. Serwowane potrawy są bardzo dobre, a sushi box może stanowić fajny pomysł na szybki lunch zjedzony na miejscu lub zabrany po drodze do pracy. Cenowo jest to miejsce zdecydowanie na poznańską kieszeń i trzeba o tym pamiętać porównując je do innych high-end’owych miejsc, gdzie zostawicie po 100 i więcej złotych. Jestem zdania, że misją Tokyo Tey nie jest konkurencja z nimi, a bardziej próba wypełnienia pewnej luki. Próba w mojej opinii zdecydowanie tak udana, jak sposób podania herbaty.

Sposób podania herbaty jest super!

WALENTYNKOWY KONKURS!

Kto z Was nie ma jeszcze planów na walentynkowy weekend? Zachwyć swoją drugą połówkę i wygraj sushi boxy od Tokyo Tey!

Krok 1:

Udostępnij ten post na swoim Facebooku.

Krok 2:

Wybierz kolor zestawu, który chcesz otrzymać (zielony, żółty lub czerwony)-> Konkursowe sushi boxy

Krok 3:

Krótko opisz Twoją receptę na niezapomniane Walentynki w komentarzu pod postem.

Wybierzemy 3 najbardziej kreatywne odpowiedzi. Zwycięzcy otrzymają podwójne zestawy sushi boxów. Wyniki konkursu opublikujemy na naszym Facebooku w piątek o godzinie 16.00. Boxy będzie można odebrać w lokalu Tokyo Tey przy ulicy Półwiejskiej 22 w piątek, sobotę lub niedzielę.

WYNIKI —> http://on.fb.me/1TWXEyB

Magazyn Food Concept

Asia — Sun, 31 Jan 2016 20:02:24 +0000

Magazyn znajduje się zaledwie kilkaset metrów od Cytadeli, tuż przy parku Wodziczki, co jest na rękę niedzielnym spacerowiczom oraz mieszkańcom Winograd. Jest to restauracja, winiarnia i sklep, który mieści się w pawilonie, w którym niegdyś funkcjonował salon łazienek.

Ciekawe wnętrze robi na nas duże wrażenie. Surowa podłoga, krzesełka niczym z szkolnej stołówki i drewniane kredensy, mimo, że pozornie do siebie nie pasują, tworzą bardzo spójną, artystyczną całość. W Magazynie można zakupić lokalne produkty takie jak dżemy, sery czy też wina, którymi w śliczny sposób wyłożona jest cała ściana.

W niedzielne popołudnie panowała tam bardzo rodzinna atmosfera. Przy większości stolików siedziały rodziny z zajadającymi się rosołkiem dziećmi. Zrobili nam na to taki apetyt, że również zdecydowaliśmy się zamówić klasyczną, niedzielną zupę. Rosół na kurczaku (12zł) ma złocisty kolor, klasyczne dodatki, czyli marchewkę i natkę pietruszki, a jednocześnie nutkę innowacji – makaron naleśnikowy. Z jednej strony jest to bezpieczny wybór, ale z drugiej przygotowanie naprawdę dobrego esencjonalnego bulionu, to nie lada wyzwanie. Ten smakował wybornie, aczkolwiek przywykłem od tego że rosół jest podawany jako bardzo gorący, a ten aż tak nie był. Jest to jednak kwestia gustu. Drugim zamówionym przez nas daniem jest krem z selera (12 zł). Smak tej zupy chodził za mną od dawna, ale zawsze brakowało czasu lub chęci, żeby ją przygotować. Krem ma gęstą konsystencję. Pestki dyni są przyjemnym, chrupiącym dodatkiem.

Na drugie dania zamawiamy makaron z krewetkami (30zł) i gulasz z ryżem (29 zł). Jedzenie jest proste i smaczne, bez żadnych udziwnień, dlatego już po pierwszym kęsie widać, że jest przyrządzane ze składników bardzo dobrej jakości. Proporcje składników w moim makaronie były dobre. Sporo pomidorków, 5 dużych krewetek, niby bez zastrzeżeń. A jednak, to danie mnie nie zachwyciło, a to z powodu tego, że całość pływała w tłuszczu. Jak tu czerpać przyjemność z jedzenia, kiedy oliwa spływa ci po brodzie strumieniami? Gulasz za to zasługuje na solidną pochwałę i medal. Nie jest to klasyczna wersja pod tytułem „kawały mięcha w ciemnym sosie” jakiej można by się spodziewać po stołówkowym wystroju. Miękkie, kruszące się mięso z gęsi, koguta i kaczki w aromatycznym pomidorowym sosie było pyszne. Podanie na ryżu było wspaniałym wręcz dopełnieniem całości. 10/10 dla gulaszu.

Ceny nie należą do najniższych, ale nie są też zbytnio wygórowane. Dwudaniowy obiad dla dwóch osób to koszt około 100zł. Mojej uwadze nie umknęła ciekawa promocja, otóż Magazyn zbiera korki od wina, dlatego każdy kto zamówi danie główne od wtorku do soboty w godzinach 12-16, może wymienić korek na darmową zupę lub deser. Obsługa jest bardzo miła i kompetentna, kelnerka dobrze dobrała nam wino do jedzenia.

Podsumowując, Magazyn to miejsce bardzo ciekawe i nietuzinkowe. Wystrój i nazwy potraw wskazywałyby na coś bardzo prostego, natomiast zamówione dania zawsze czymś zaskakują. I to w ten dobry sposób. Zabierz tam swoją drugą połówkę na romantyczną kolację albo brata z dziećmi na niedzielny obiad (kącika z zabawkami brak, ale maluchy biegające wokół stołów wyglądały na zadowolone). Dajemy ekstra punkty za inicjatywę realizowaną nie na Starym Rynku, bo kolejna restauracja chyba się tam już nie zmieści

TOP 5 nowych miejsc w 2015 roku

Asia — Mon, 04 Jan 2016 20:22:43 +0000

W Poznaniu nowe knajpki powstają jak grzyby po deszczu. W zeszłym roku odwiedziliśmy kilkadziesiąt z nich, ale w moim subiektywnym rankingu znalazło się miejsce tylko dla pięciu ulubionych. Są to miejsca do których chętnie wracam i i jeszcze nigdy się nie zawiodłam. Wskazane przeze mnie restauracje raczą kubki smakowe swoich gości od zaledwie kilku miesięcy, ale mimo to większość z nich zdołała zdobyć serca (i żołądki) wielu fanów.

Miejsce V – Lugana

Próżno tu szukać pizzy, ale jeśli chcecie spróbować klasyków kuchni włoskiej w nowoczesnym wydaniu, to dobrze trafiliście. Mimo minimalistycznego wystroju i stonowanych kolorów, w restauracji znajdziecie sporo elementów nawiązujących do słonecznej Italii. Na ścianach wiszą zabawne czarno-białe fotografie, które przywołują klimat dawnych Włoch, a w menu królują owoce morza i makarony. Polecam zarówno na randkę, jak i spotkanie biznesowe.

Miejsce IV – Min’s Onigiri

Zrobiło się o nich głośno, kiedy każdego dnia wyprzedawali zapas onigiri w zaledwie kilka godzin. Spróbowałam zaledwie kilka dni po otwarciu lokalu i wracam do dziś. Onigiri to smaczna i sycąca przekąska. Ryżowe kanapki występują w kilku wariantach smakowych – mój ulubiony to wołowina bulgogi.

Miejsce III – Karafka

Lubię Karafkę za jej lokalizację, przytulny, a jednocześnie designerski wystrój, krzątającego się między stolikami chow chowa , ale przede wszystkim za naleśniki i wytrawne gofry. Lokal na każdą okazję i każdą kieszeń.

Miejsce II – Bo. Poznan

Ścisłe centrum Poznania, kameralna atmosfera i niebanalne jedzenie sprawiły, że wracałam tam z różnymi osobami i w różnych porach dnia. Przetestowałam zarówno śniadania, jak i dania obiadowe. Za każdym razem byłam zadowolona. Urokliwa knajpka urządzona w piwnicy ma jeszcze jeden plus – przystępne ceny.

Miejsce I – Wyczesane Porki

Kto nie spróbował jeszcze chrupiącej, wypiekanej na miejscu buły, wypełnionej po brzegi delikatną, miękką i aromatyczną łopatką wieprzową, niech szybko nadrabia zaległości. Pulled porki w różnych wariantach to gratka dla wszystkich miłośników mięsa. Gwarantuje, że takiej świnki nie skosztujecie nigdzie indziej w Poznaniu. Poza tym jest to zarówno miejsce z wyśmienitymi kanapkami, ale również pub z ogromnym wyborem belgijskich piw.

A jakie są Wasze typy? Piszcie w komentarzach miejsca, które mamy odwiedzić. Jeśli chcesz być na bieżąco z nowymi postami, już teraz polub naszą stronę na Facebooku :)

Steak by Steak w SomePlaceElse

Asia — Tue, 17 Nov 2015 20:33:49 +0000

Ten post dedykuję mężczyznom. Szczególnie tym, którym na widok wołowiny rozszerzają się źrenice i cieknie ślinka. Jeśli szukasz miejsca, gdzie w swobodnej atmosferze obejrzysz transmisję meczu, a do tego pysznie zjesz, przejdź do kolejnego akapitu.

Oferta Steak by Steak restauracji SomePlaceElse w poznańskim Sheratonie łączy najwyższej jakości wołowinę z wybornymi winami. W jednym menu znalazło się sześć smakowitych kąsków prosto z Ameryki, Argentyny, Włoch i Polski. Szef kuchni Krystian Szopka doskonale wie jak przygotować wołowinę, tak by oddać to co w niej najlepsze. Z pasją opowiedział nam jak przygotowuje najwyższej jakości mięso: najpierw opieka na grillu, a następnie wkłada do dobrze nagrzanego pieca. Długość pieczenia zależy od grubości i rodzaju mięsa. Zanim goście będą mogli delektować się soczystą wołowiną, steki odpoczywają, temperatura opada, a soki rozchodzą się po mięsie. Do każdego kawałka mięsa zostało dobrane odpowiednie wino, które podkreśla walory smakowe, dlatego lepiej zrezygnować z piwa czy Jack’a, zaufać rekomendacjom profesjonalistów i skusić się na lampkę trunku z najlepszych winnic.

Gwiazdą wieczoru był kawał mięcha dla prawdziwych zawodników i smakoszy – Fiorentina, czyli stek przygotowany z włoskiej wołowiny rasy Chianina (35 zł/100g), która jest jedną z najstarszych i największych ras. Najmniejsze steki ważą ponad kilogram, dlatego jest to danie rekomendowane dla conajmniej dwóch osób. Podczas zamówienia kelner informuje jakiej wielkości kawałki są dostępne i wtedy decydujecie o tym, czy podołacie. Mięso cechuje jaśniejszy kolor i delikatniejsza konsystencja, która wynika z tego, że młode byki są obficie karmione, a następnie bite jeszcze przed tzw. zrównaniem zębów – moment w życiu byka, po którym jest uznawany za starego – od zjedzonej w trakcie żywota trawy bykom równają się zęby. Tak delikatne mięso powinno grać pierwsze skrzypce, dlatego warto odpuścić sobie sosy i dodatki, które mogą zakłócić ten wyjątkowy kruchy, ale jednocześnie soczysty smak.

Grillowany antrykot z polskiej sezonowanej wołowiny

Czas na rarytasy prosto z Polski, a okazuje się, że tych mamy nie mało, także w dziedzinie wołowiny. Rzecz w tym, że przywykliśmy do przekonania, że polska wołowina to „wołowina klasy B”. Słusznie. Jako jeden z największych europejskich producentów, znakomita jej większość szła na eksport, pozostawiając w kraju te mniej udane kąski. Na szczęście trend ten ulega powolnej zmianie, czego przekonać się możecie w poznańskim Sheratonie. Jeśli lubicie wyraziste smaki spróbujcie grillowanego antrykota z sezonowanej wołowiny ( 60 zł/ 300 g) i T-bone (120 zł/ do 700g). Oba dania mają bardzo mięsny smak, intensywnie czerwony kolor i pięknie pachną. Antrykot przypadnie do gustu tym, którzy czerpią radość z jedzenia mięsa obrośniętego tłuszczem i błonkami. Dla niewtajemniczonych: t-bone to stek składający się z polędwicy i rostbefu przedzielonych fragmentem kości kręgosłupa.

T-Bone z polskiej sezonowanej wołowiny

Śpieszcie się, oferta Steak by Steak będzie dostępna w hotelach Sheraton w Warszawie, Krakowie i Poznaniu, w 512 Bar and Lounge w Sheraton Sopot Hotel oraz w JP’s Café and Bar w warszawskim hotelu Westin tylko do końca listopada!

–> Pełne menu <–

Min’s Onigiri – jemy trójkąty

Asia — Tue, 20 Oct 2015 13:49:02 +0000

Podobno japońskie mamy wkładają do śniadaniówek swoich dzieci onigiri. Onigiri to nic innego jak trójkącik z ryżu, nadziewany mięsem, rybą lub np. awokado. Okazuje się, że poznaniacy byli spragnieni takich prostych, a mimo wszystkich nieco orientalnych przekąsek, bo zainteresowanie pierwszym lokalem, który serwuje onigiri przeszło najśmielsze oczekiwania.

Tydzień temu okolice Uniwersytetu Ekonomicznego powitały nowy lokal. Min’s Onigiri ma zaledwie 20m2 i nie jest to miejsce do długiego przesiadywania. Mimo przytulnego wystroju klienci wpadają tam tylko na chwilę, by kupić ryżową kanapkę i pognać dalej. Nazwa lokalu pochodzi od imienia pochodzącej z Korei właścicielki – Min, która przez długi czas mieszkała w Japonii.Kiedy wejdziesz do jej knajpki, istnieje duże prawdopodobieństwo, że zobaczysz ją jak z wielkim uśmiechem zwija trójkątne kanapki w Poznaniu.

Menu jest równie proste – miso, napoje i 9 wariantów trójkątów (mięsne/rybne/wege). Decyduję się na klasyk, czyli onigiri z łososiem i serkiem Philadelpia i nieco mniej oczywisty smak: grillowaną wołowinę bulgogi (6 PLN/szt). Ryżowe trójkąciki owinięto nori. Pierwsze wrażenie? Bardzo sycąca przekąska, dobrze ugotowany ryż w lekko wyczuwalnej marynacie, smakowo przypomina trochę sushi, ale różni się formą. Dodatki bardzo smaczne, ale uważam, że w wersji z wołowiną zdecydowanie powinno być ich więcej, bo były przepyszne.

Świeżo, zdrowo, trochę hipstersko. Jedźcie trójkąty, bo to doskonała przekąska za naprawdę niewielkie pieniądze.