Restauracja jest położona w samym centrum Poznania, pomiędzy ulicami Zieloną i Długą. Tak, tak tuż zaraz przy tym parku, gdzie poznańscy kloszardzi sączą piwo w upalne dni, a matki wyprowadzają dzieci na spacer w centrum – swoją drogą ten park to jedna z ładniejszych inwestycji tego miasta.

Pierwsze co rzuca się w oczy to wystrój i szeroki uśmiech jakże ładnych kelnerek. Jest czysto, przytulnie, a nawet designersko. Widać, że wnętrze urządzono z głową i pomysłem. Trochę jakby Szwedzi wraz z ich jasnym drewnem i minimalizmem zaprojektowali sklep Apple. Widać również, że właściciele wychodzą na przeciw oczekiwaniom klientów – początkowo był problem z miejscem, teraz dosztukowana została dobudówka, która znacząco zwiększa jego ilość. Fajnym pomysłem jest otwarta kuchnia, widać co i jak powstaje, a nawet można sobie czasem uciąć kilka zdań z szefem kuchni. Jednak powodem, dla którego to miejsce należy odwiedzić przez duże O nie są ani kelnerki ani wystrój, a jedzenie, które oprócz kilku stałych pozycji codziennie pochodzi z innego, specjalnie na ten dzień przygotowanego, menu. Nie wiesz co dzisiaj będzie? Nic prostszego, wskakuj na fanpage Papierówki na Facebooku i zobacz co jest w menu. Jest dobrze przemyślane i każdy zawsze znajdzie coś dla siebie, nawet ci którzy są vege.

Tego dnia zdecydowaliśmy się na barszcz (10zł), zupę pieczarkową z kluseczkami (12zł), kaczkę w sosie porzeczkowym (30zł), kurczaka w ziarnach (23zł) oraz karkówkę w pikantnym curry (28zł). Wszystko podane w sposób nie tyle estetyczny, co wręcz dekoratorski: pięknie poukładane, dopieszczone do ostatniego detalu. Aż szkoda było zaczynać, żeby nie zepsuć takiego widoku!

Barszcz podano z kulką ziemniaków puree oraz skwarkami. Jak każdy mężczyzna żyję zgodnie z zasadą ‚jest w tym bekon? wiesz że będzie dobre’. Nie zawiodłem się. Całość współgrała razem lepiej niż mechanizm szwajcarskiego zegarka. Zupa idealnie doprawiona, puree rozpływało się w ustach, a skwarki sprawiały, że czułem się lepiej niż kiedy wygrałem książkę na loterii w podstawówce. Mistrzostwo. Pieczarkowa również nie zawiodła. Bardzo lekka, pełna mięciutkich kawałków grzybów, dobrze doprawiona, z nutką ostrości, która zostaje w smaku jeszcze przez chwilę po przełknięciu. Niebo w gębie.

Kaczka, która stanowi specjalność restauracji i jest jedną ze stałych pozycji w menu miała idealną konsystencję, była miękka i soczysta. Warto zwrócić uwagę na sposób podania ziemniaków – pieczone, wraz z jabłkami zawinięte w ciasto filo. Danie dopełniały buraczki pokrojone w kostkę i porzeczkowy sos. Niby klasyczna sprawa, ale kaczka podawana w Papierówce to coś innego – stanowczo wartego spróbowania, nawet przez tych, którzy myślą, że o kaczkach wiedzą już wszystko. Jedynym minusem było podanie jej w głębokim talerzu o szerokim rancie – w trakcie jedzenia wszystko jest już razem wymieszane, nie można wcinać jej po kolei.

Mówi się, że kurczaka nie da się nie zepsuć. Natomiast przygotowanie go w taki sposób, żeby twarda panierka z ziaren odkrywała naprawdę mięciutkie mięso to majstersztyk. Osobiście nie jestem fanem ziaren ani orzechów i nigdy chyba nie zrozumiem po co ktoś mógłby zadawać sobie tyle trudu, żeby przez godzinę wygrzebywać kawałki słonecznika z kwiatu na plaży, ale tutaj naprawdę zostałem pozytywnie zaskoczony.

Karkówka była smaczna, ale zamówione przez nas mięso w pikantnym curry niestety okazało się mało pikantne, na pewno za mało, żeby umieszczać to w nazwie. Danie znowu bardzo ładnie podane – wraz z warzywami i soczewicą, których smaki świetnie się komponowały.

Całości dopełniał kompot robiony na bazie między innymi papierówek – nazwa restauracji zobowiązuje. Osobiście jestem wielkim fanem kompotów, tych prawdziwych do jedzenia i tych udawanych do picia. Ten miał w sobie trochę z każdego, dużo soku, ale było co wyjadać pod koniec.

Ostatnim punktem są ceny, które od otwarcia poszybowały nieco w górę, ale na takie miejsce, wykonanie i podanie ciągle wydają się atrakcyjnie. Z mojej strony polecam zamówienie dwóch dań. Kilka razy miałem odczucie, że jeszcze coś bym wszamał podczas zamawiania pojedynczego dania. Przy dwóch taki problem nie występuje. Dla słodziaków również dobra informacja – restauracja ma również desery, z których podobno na największą uwagę zasługuje ich tarta. Jeszcze nie próbowałem, ale słyszałem nic tylko wyrazy zachwytu!

Kuba