Ciekawe wnętrze robi na nas duże wrażenie. Surowa podłoga, krzesełka niczym z szkolnej stołówki i drewniane kredensy, mimo, że pozornie do siebie nie pasują, tworzą bardzo spójną, artystyczną całość. W Magazynie można zakupić lokalne produkty takie jak dżemy, sery czy też wina, którymi w śliczny sposób wyłożona jest cała ściana.

W niedzielne popołudnie panowała tam bardzo rodzinna atmosfera. Przy większości stolików siedziały rodziny z  zajadającymi się rosołkiem dziećmi. Zrobili nam na to taki apetyt, że również zdecydowaliśmy się zamówić klasyczną, niedzielną zupę. Rosół na kurczaku (12zł) ma złocisty kolor, klasyczne dodatki, czyli marchewkę i natkę pietruszki, a jednocześnie nutkę innowacji – makaron naleśnikowy. Z jednej strony jest to bezpieczny wybór, ale z drugiej przygotowanie naprawdę dobrego esencjonalnego bulionu, to nie lada wyzwanie. Ten smakował wybornie, aczkolwiek przywykłem od tego że rosół jest podawany jako bardzo gorący, a ten aż tak nie był. Jest to jednak kwestia gustu. Drugim zamówionym przez nas daniem jest krem z selera (12 zł). Smak tej zupy chodził za mną od dawna, ale zawsze brakowało czasu lub chęci, żeby ją przygotować. Krem ma gęstą konsystencję. Pestki dyni są przyjemnym, chrupiącym dodatkiem. 

Na drugie dania zamawiamy makaron z krewetkami (30zł) i gulasz z ryżem (29 zł). Jedzenie jest proste i smaczne, bez żadnych udziwnień, dlatego już po pierwszym kęsie widać, że jest przyrządzane ze składników bardzo dobrej jakości. Proporcje składników w moim makaronie były dobre. Sporo pomidorków, 5 dużych krewetek, niby bez zastrzeżeń. A jednak, to danie mnie nie zachwyciło, a to z powodu tego, że całość pływała w tłuszczu. Jak tu czerpać przyjemność z jedzenia, kiedy oliwa spływa ci po brodzie strumieniami? Gulasz za to zasługuje na solidną pochwałę i medal. Nie jest to klasyczna wersja pod tytułem „kawały mięcha w ciemnym sosie” jakiej można by się spodziewać po stołówkowym wystroju. Miękkie, kruszące się mięso z gęsi, koguta i kaczki w aromatycznym pomidorowym sosie było pyszne. Podanie na ryżu było wspaniałym wręcz dopełnieniem całości. 10/10 dla gulaszu.  

Ceny nie należą do najniższych, ale nie są też zbytnio wygórowane. Dwudaniowy obiad dla dwóch osób to koszt około 100zł. Mojej uwadze nie umknęła ciekawa promocja, otóż Magazyn zbiera korki od wina, dlatego każdy kto zamówi danie główne od wtorku do soboty w godzinach 12-16, może wymienić korek na darmową zupę lub deser. Obsługa jest bardzo miła i kompetentna, kelnerka dobrze dobrała nam wino do jedzenia.

Podsumowując, Magazyn to miejsce bardzo ciekawe i nietuzinkowe. Wystrój i nazwy potraw wskazywałyby na coś bardzo prostego, natomiast zamówione dania zawsze czymś zaskakują. I to w ten dobry sposób. Zabierz tam swoją drugą połówkę na romantyczną kolację albo brata z dziećmi na niedzielny obiad (kącika z zabawkami brak, ale maluchy biegające wokół stołów wyglądały na zadowolone). Dajemy ekstra punkty za inicjatywę realizowaną nie na Starym Rynku, bo kolejna restauracja chyba się tam już nie zmieści  

Miejsce jest bardzo przytulne, wpisuje się w obecne trendy, choć próżno szukać tam menu wypisanego kredą. Tuż przy kasie eksponowane są tapas. Wybór jest dość spory: od ciecierzycy na ostro z jarmużem, przez rostbef z sosem z tuńczyka i kaparów, aż po kalmary z czosnkiem i pietruszką. Ceny też dość przystępne – najdroższa przekąska kosztuje 7 zł. Wybieramy chorizo z grillowaną papryką i ziemniaczkami. Hiszpańska kiełba i polskie pyry, czemu nie? Z pozoru proste danie, ale składniki wysokiej jakości robią swoje.

Przejdźmy do makaronów. Na pierwszy ogień idzie ravioli z duszoną łopatką (5 sztuk – 24 zł). Podobno łopatka do tych włoskich pierożków duszona jest przez 4h. Smaczne nadzienie to nie wszystko, zachwycamy się przede wszystkim cieniutkim ciastem i konkretnie pomidorowym sosem, który rewelacyjnie podkreśla ich smak. 

Jeśli dotarliście do tego miejsca to chwila przerwy i… łyk lemoniady. Jest w czym wybierać: ogórkowa, z pędów sosny i pomarańczy czy z czarnego bzu z mięta i cytryną? Niech będzie ta ostatnia. Duża karafka kosztuje zaledwie 5 zł, a smakuje i wygląda obłędnie.

Bardzo lubię połączenie makaronu z łososiem i szpinakiem, ale w Tapasta odkryłam smak, który śmiało może z nim konkurować. Moje danie to tagliatelle z łososiem i fenkułem (19 zł). Nie dość, że niezwykle ładnie i apetycznie to wygląda, to na dodatek miękka rybka idealnie łączy się z lekko anyżkowym smakiem tego nieco pomijanego w Polskiej kuchni warzywa.

Jeśli szukacie miejsca na szybki obiad w centrum, trafiliście idealnie. Na nasze makarony czekaliśmy zaledwie kilkanaście minut. Jest pysznie i stosunkowo niedrogo. W Polsce kultowych barów tapas jest jak na lekarstwo, a pasjonatów hiszpańskiej i włoskiej kuchni nie brakuje. Jeśli również uważasz się za konesera smaków słonecznego Południa, zaufaj nam i koniecznie wpadaj na Kwiatową i odwiedź Tapasta.

Jeśli chcesz być na bieżąco z nowymi postami, już teraz polub naszą stronę na Facebooku :)

Minimalistycznie urządzona, przytulna i nieco gwarna miejscówka zrobiła na mnie wrażenie tuż po przekroczeniu progu. Usiedliśmy na designerskich krzesłach do złudzenia przypominających te zaprojektowane przez Charlesa i Ray Eames’ów  i zaczęliśmy wybierać przystawki ze skromnego, aczkolwiek dość konkretnego menu.

Na początek postanowiliśmy rozgrzać się w ten zimowy wieczór kremem  z pomidorów (7zł). Aksamitną zupę z kroplą gęstej śmietany i kiełkami buraka podano już po kilku minutach.

Zamówiliśmy też grzanki z mozzarellą, szynką i rukolą (8zł). Niby proste danie, ale w Suszonych Pomidorach można się nim zachwycić.  Nie znajdziecie tam wędlin z supermarketu – na naszych bagietkach była tradycyjnie przyrządzona szynka z ich własnej wędzarni. Smak dodatków chrupiącego pieczywa został dopełniony pikantną i lekko gorzkawą rukolą. Następnym atutem jest sposób podania – drewniana deska. Ten sam patent wykorzystywany jest przy pizzy. Istnieje możliwość zamówienia pizzy w wersji pół na pół, jednak my zbadaliśmy smak klasycznej Prosciutto funghi (17zł). Cienkie ciasto, pomidorowy sos, mozzarella, pieczarki – świeże i smaczne, ale moim zdaniem sekretem tego dania znów jest wyborna szynka, której na włoskim placku wcale nie brakuje.

Aby zaspokoić nasze podniebienia smakami Italii zjedliśmy jeszcze makaron – Penne pollo spinaci (16zł), który zawiera kurczaka w towarzystwie szpinaku, pietruszki, odrobiny parmezanu i jest oblany śmietanowym sosem (konsystencją i zapachem przypominał mi odrobinę sosy robione na bazie serków topionych). Plus za opcję zamiany makaronu pszennego na razowy.

Pomimo wielu klientów zostaliśmy bardzo sprawnie obsłużeni przez sympatyczne kelnerki. Restauracja ma zaledwie kilkanaście stolików, dlatego w weekendy lub kiedy wybieracie się większym gronem, doradzam rezerwację stolika.

Warto podkreślić, że wszystkie dania przygotowywane są jedynie ze świeżych produktów. W menu mamy do wyboru ponad 30 pozycji – dania z kurczakiem, wieprzowiną, wołowiną. Alternatywą dla dań mięsnych są potrawy z tofu, bakłażanem i rybne. Można samemu wybrać, które z pływających właśnie w akwarium stworzeń, znajdzie się na naszym talerzu.

Na pierwsze danie zamówiliśmy kwaśno-ostrą zupę z glonów (16zł). Poza tym skusiliśmy się również na tofu w wersji wegetariańskiej, wieprzowinę w stylu Rico’s Kitchen (24zł),łagodną wołowinę smażoną z warzywami (24zł), kurczaka słodko-kwaśnego w stylu Hong Kong (21zł), makaron z warzywami (5/15/20zł) i smażony ryż (5/15/20zł). Moim zdecydowanym faworytem jest właśnie wieprzowina. W towarzystwie makaronu smakuje wybornie. Wybierając tofu zdecydowaliśmy się na wersję łagodną. Nasze obawy co do tego, że będzie mdłe, zostały rozwiane już po pierwszym kęsie. W większości zamówionych przez nas dań wyczuwalny był czosnkowy aromat, który idealnie współgrał ze smakiem selera naciowego i szczypiorku.

W restauracji nie ma muzyki – dzięki temu można spokojnie porozmawiać, ale z drugiej strony, sympatyczną atmosferę zakłócają odgłosy z kuchni. Byliśmy też trochę zaskoczeni brakiem możliwości zamówienia alkoholu, jednak doszliśmy do wniosku, że azjatyckie potrawy najlepiej konsumuje się w towarzystwie prawdziwej zielonej herbaty. Porcje są zacne, dlatego jeśli chcecie spróbować kilku dań, doradzam wybranie się tam większą grupą. Miska zupy spokojnie zaspokoi apetyt 4 osób, a wspólne dzielenie się daniami jeszcze bardziej wprowadzi nas w realia chińskiego jedzenia.

Legenda głosi, że mają najlepszą pizzę w całym mieście, cóż, nie odkryłam jeszcze wszystkich smaków poznańskich pizzerii, ale jak dotychczas Bar a Boo nie ma sobie równych. Pizza, którą serwują jest wypiekana w opalanym drewnem piecem, podawana jest z zestawem smakowych oliw, ma chrupiące i cienkie ciasto i aż 16 wariantów – zaczynając od klasycznej Margherity, aż do Freestyle, w której możecie sami skomponować dodatki. My zdecydowaliśmy się na Prosciutto e funghi, czyli szynkę i pieczarki, a także polecaną w menu pizzę Bar a Boo – z salami, pieczarkami, tuńczykiem i kukurydzą. O ile pierwsza z nich była niebem w gębie, druga nie do końca przypadła nam do gustu. Połączenie salami z tuńczykiem wydawało się interesujące, jednak w rzeczywistości okazało się nietrafione, bo według mnie oba smaki ze sobą nie współgrają. Zjedliśmy również krem z pomidorów. Gęsta zupa z odrobiną śmietany była świetnym starterem.