4 kwietnia wystartowała wiosenna edycja festiwalu kulinarnego Restaurant Week, której hasło przewodnie brzmiało „Szanuj jedzenie”. W Papevero jedliśmy już wiele razy i bardzo lubimy to miejsce. Mam tam nawet już swoje ulubione dania (sałatka z polędwicą wołową i oscypkiem oraz ravioli z udźcem sarnim to moje MUST EAT)! Postanowiłam odwiedzić ich także w czasie Restaurant Weeku. Lubię tą formułę i uczestniczę w niemal każdej edycji.  Jeśli jeszcze ktoś z Was nie słyszał o festiwalu to postaram się w kilku zdaniach powiedzieć na czym on polega. W ramach Restaurant Week najlepsze restauracje tworzą popisowe trzydaniowe menu w cenie 49 zł. Warunkiem, aby załapać się na tą okazję jest wcześniejsza rezerwacja na stronie internetowej. Dodatkowo podczas tej edycji każdy gość dostawał gratis drink na bazie Martini Fiero, prezent od sponsora festiwalu! Tym razem wybrałam się na kolację z moją mamą i siostrą.

Ucztę w Papavero rozpoczęłyśmy przystawką – delikatnym i rozgrzewającym kremem selerowo-pietruszkowym. Bardzo ucieszyło mnie to, że w festiwalowym menu w wersji mięsnej znalazło się danie, z którego słynie Papavero, czyli kaczka z modrą kapustą i pyzami. Mimo, że to klasyk kuchni wielkopolskiej, moim zdaniem ciężko znaleźć równie dobre wykonanie w innych poznańskich miejscach. Danie byłoby jeszcze lepsze, gdyby do pyz było minimalnie więcej sosu.  Na deser zjadłyśmy orzeźwiającą pana cottę z wiórkami kokosowymi i kawiorem z limonki. To moja kolejna przygoda z Restaurant Week i kolejny raz jestem zachwycona. Nie mogę się doczekać kolejnej edycji!

24 kwietnia wzięliśmy udział w wyjątkowym kulinarno-towarzyskim spotkaniu organizowanym przez markę Wyborowa, które odbyło się w ramach cyklu spotkań edukacyjnych promujących tradycyjną polską gościnność w nowoczesnym wydaniu. Gospodarzami spotkania byli Pascal Brodnicki i Maciej Starosolski. Obaj niezwykle barwnie opowiadali o tradycjach biesiadowania, a także dzielili się wiedzą i doświadczeniem na temat savoir-vivre. Testowaliśmy wódkę Wyborową w trzech odsłonach: ziemniak, pszenica, żyto, a degustacji alkoholu towarzyszyły przekąski.

Na piątkowy wieczór przy winie i drinkach polecamy Moją Winę – jak tylko przekroczycie ich próg to poczujecie, że to miejsce stworzone z miłości do wina i jedzenia. W karcie znajdziecie tapas, a także kilka dań głównych bazujących na owocach morza. My zamówiliśmy oliwki, deskę serów i wędlin oraz kilka krewetek. Jeśli nie macie pomysłu, gdzie zorganizować babski wieczór czy randkę w niezobowiązującym klimacie, Moja Wina doskonale sie do tego nadaje.

W naszym mieście trwa boom na kuchnię japońską, miejsca serwujące ramen lub sushi wyrastają na poznańskich ulicach jak grzyby po deszczu, ale wciąż brakuje restauracji, gdzie można zjeść smaczne specjały Chin lub Korei. Parę tygodni temu moja ulubiona restauracja chińska została zamknięta, dlatego poszukaliśmy nowych miejsc. Dzięki poleceniu naszego kolegi Andrzeja, który jest fanem azjatyckich smaków, a w szczególności tych koreańskich i japońskich, trafiliśmy do Masiso. Masiso to malutkie miejsce z kuchnią koreańską, tuż obok Papavero. Nie będę ukrywać, że przechodzę tą ulicą bardzo często i ani razu go nie zauważyłam. Było to moje pierwsze starcie z kuchnią koreańską w Polsce. Kiedy mieszkałam w Szanghaju kilkakrotnie miałam okazję jeść korean bbq – ale to miejsce nie ma z tym nic wspólnego.

Na przystawkę zamówiliśmy okonomiyaki. Nazwa ta w dosłownym tłumaczeniu z japońskiego podobno oznacza  “smaż, co chcesz”. To danie po raz pierwszy jadłam podczas podróży do Japonii. Mówi się, że to odpowiednik włoskiej pizzy –  proste, stosunkowo tanie i szybkie do przygotowania danie, które bazuje na mące, kapuście, jajkach i dodaje się różne dodatki np. warzywa, mięso, rybę, owoce morza, a następnie całość polewa się sosami i posypuje suszoną rybą. Chyba można nazwać to danie hybrydą omleta z hiszpańską tortillą, co sądzicie? W Japonii była to duża atrakcja, bo sami smażyliśmy nasze omlety, siedząc na podłodze wokół stolika z wbudowaną płytą. W Masiso placki smaży kucharz. Koniecznie ich spróbujcie. Poza tym zamówiliśmy jeszcze kimchi. To tradycyjna marynowana kapusta pekińska z chilli, a więc można to danie określić pikantną bombą witaminową. To naturalny priobiotyk.

Na danie główne zamówiłam japchae – przezroczysty makaron z batatów smażony z mięsem wołowym i warzywami. To bardzo sycący stir fry, ale gdybym miała zamówić to danie jeszcze raz to poprosiłabym o wersję bezmięsną – niestety kawałki wołowiny była źle przygotowane i miały gumową konsystencję. Kuba zdecydował się na chyba najbardziej znane danie kuchni koreańskiej – bulgogi. To plastry wołowiny, które najpierw marynuje się w sosie sojowym z dodatkiem czosnku, soli, cukru, oleju sezamowego, cebuli oraz sezamu, a następnie podpieka na grillu. Mięso podawane jest z ryżem i sałatką. Czy to smaki, które zachwycają i rzucają na kolana? Nie wszystkie, ale z pewnością jeszcze tam wrócimy odkrywać kolejne specjały.

Poza wspomnianymi daniami w kwietniu zjedliśmy kilka pysznych ciast w ramach walki z wiosennym przesileniem. W deszczowe weekendy nic nie poprawia tak nastroju jak ciacho i aromatyczna kawa. Wpadliśmy na boski sernik i brownie do Piece of Cake na Wzgórzu Św. Wojciecha. To urocza kawiarnia pełna roślin. Kolejne miejsce, które bardzo lubię to Dziewczyny i Słodycze. Tym razem zjedliśmy po kawałku tortu z malinami. To miejsce słynie nie tylko z fenomenalnych wypieków, ale także z przytulnych, „instagramowych” wnętrz. 

Jedliście coś pysznego? Podzielcie się z nami adresem. Czekamy na Wasze rekomendacje!

Rozpoczęliśmy poszukiwania około dwa lata przed planowanym terminem. Przyznaję, że szło nam to dość opornie i zajęło prawie 6 miesięcy (od momentu kiedy zobaczyliśmy pierwszą salę do momentu kiedy podpisaliśmy umowę). Znalezienie sali, która spełni nasze kryteria nie było prostym zadaniem. Sala weselna to nie tylko lokal, ale także atmosfera, dekoracje i menu. Uparłam się, że chciałabym mieć wesele w stylu rustykalnym/boho, bez pałacowego przepychu i cygańskiego złota. Wesele nie mogło odbyć się szybciej niż w czerwcu 2020, bo dopiero wtedy na 100% zakończę leczenie ortodontyczne, a ślub w aparacie nie wchodził dla mnie w grę. Chcieliśmy termin letni lub na początku jesieni. Sala musiała być przestronna i pomieścić około 100-120 gości, fajnie gdyby znajdowała się w otoczeniu zieleni. Interesowały nas wyłącznie okolice Poznania, a jeszcze lepiej jeśli z tego miejsca dałoby się zamówić Ubera lub taksówkę. Zależało nam na terminie sobotnim, aby nie robić gościom dodatkowego kłopotu z braniem urlopu. Kuba przystał na moje wymagania i dodał jedno od siebie – koniecznie chciał pieczony udziec  (ale to okazało się najmniejszym problemem).

Szukałam na facebookowych grupach ślubnych, pytałam o opinie znajomych. Zdobyliśmy oferty od kilkunastu miejsc, ale prezentuję we wpisie tylko te, które spełniały nasze kryteria i które w mniejszym lub większym stopniu rozważaliśmy. Być może ułatwi Wam to organizację Waszego wymarzonego dnia.

Pierwszym miejscem, które zobaczyliśmy była Weranda Home, usytuowana w zielonym sercu Parku Krajobrazowego Puszczy Zielonki. Wzięliśmy tam udział w Dniu Otwartym. Rezydencja wygląda bosko, z tarasu rozpościera się widok na jezioro. Weranda Home posiada rozbudowaną bazę noclegową, która może pomieścić do 60 osób (pokoje dwu i czteroosobowe, każdy apartament z własną łazienką).

Chętnie wybiorę się tam na weekend w gronie przyjaciół, ale nasze wesele tam się nie odbędzie. Moim zdaniem ogromnym minusem tego miejsca jest to, że w przypadku organizacji wesela na ponad 100 osób musielibyśmy rozsadzić gości w kilku salach, które są tylko częściowo połączone. Parkiet musiałby być w osobnej sali. Menu w wersji podstawowej sprawiało wrażenie małego, a nie ma nic gorszego niż bycie głodnym na weselu. Musielibyśmy się zdecydować na droższe pakiety (cena za talerzyk to od 270 zł w górę).

We wrześniu zeszłego roku byliśmy gośćmi na weselu organizowanym w Folwarku Wąsowo. To miejsce absolutnie mnie urzekło – to stara, ogromna stodoła (pomieści nawet do 250 osób). Na zachwyt zasługuje też pyszne jedzenie. Kuchnia Folwarku Wąsowo bazuje na idei: smacznie, zdrowo, lokalnie i sezonowo. Potrawy są przygotowywane w oparciu o produkty z ich własnych, ekologicznych upraw oraz od lokalnych dostawców. Jeśli macie ochotę na wycieczkę za miasto, wybierzcie się do restauracji serwującej specjały Folwarku – Źrebięciarni.

Kilka tygodni po wspomnianym weselu wybraliśmy się do Wąsowa na Alternatywne Targi Ślubne Back to Nature w poszukiwaniu inspiracji. Otrzymaliśmy ofertę i spis wolnych terminów na jesień 2020 (były wtedy dostępne tylko 2 albo 3). To co przemawiało za Folwarkiem to fantastyczny klimat, przepyszne jedzenie z wysokiej jakości składników i możliwość zorganizowania plenerowych poprawin. Niestety ogromnym minusem jest cena – oprócz standardowych opłat dodatkowo płaci się za wynajem obiektu i są to duże kwoty. Wesele odbywające się w soboty muszą być związane z jednoczesną rezerwacją minimum 70% miejsc noclegowych. Większość naszych gości przyjedzie z Poznania lub z Leszna, dlatego musieliśmy wziąć pod uwagę te dodatkowe koszty noclegu. Ta sala była poza naszym zasięgiem, ale polecamy ją w 100% każdemu, kto dysponuje większym budżetem.

Innym pomysłem była Bagatelka – byliśmy tam kiedyś na weselu u kuzynki Kuby i bardzo nam się podobało. Braliśmy pod uwagę Salę z Białymi Belkami (pomieści od 90 do 300 osób). Niestety na sezon 2020 wolne soboty były tylko w styczniu lub w grudniu.

Moja koleżanka organizowała w zeszłe wakacje swoje wesele w Ranczo w Dolinie. Zobaczyliśmy jej zdjęcia i zdecydowaliśmy się napisać wiadomość z prośbą o ofertę i pojechać zobaczyć salę na żywo. Sala jest bardzo ładna, pośrodku ma palenisko, które nadaje jej jeszcze bardziej przytulny klimat. Cena za talerzyk jest atrakcyjna. Nie pobierają korkowego ani talerzykowego, można dostarczyć bez problemu także swoje napoje gazowane. Mają 15-letnie doświadczenie w organizacji wesel i innych imprez. Na ogromny plus zasługuje też świetny kontakt z właścicielami. Zarówno pani Hanna jak i jej córka Sara błyskawicznie odpowiadały na nasze pytania i były bardzo uprzejme. Aż chciało im się zaufać :)

Minusy były dwa, ale były one dla nas nie do przeskoczenia. Noclegi – można przenocować kilkadziesiąt osób, ale w większości są to pokoje wieloosobowe, co może powodować dyskomfort gości. Drugim minusem był brak terminów w soboty.  Ranczo w Dolinie podobało nam się tak bardzo, że nawet zaczęliśmy kombinować jak zrobić wesele w piątek, ale ostatecznie wybór padł na coś innego.

W słoneczną, marcową niedzielę wybraliśmy się obejrzeć Przyborowo11. To miejsce to absolutny sztos. Pani Karolina, która je prowadzi po moim pierwszym mailu powiedziała, że to miejsce trzeba poznać, aby zrozumieć ofertę, więc pojechaliśmy je sprawdzić. Dostaliśmy mailowo wskazówki, których fragment brzmiał tak: “Gdy skończy się osiedle spokojnie wjechać w las, na końcu drogi skręcić w prawo, dojechać do metalowego krzyża wśród kasztanów, skręcić w prawo, minąć Przyborowo 7. Jechać do końca drogi, skręcić w lewo. Na kolejnym rozstaju skręcić w prawo. Po chwili- Witajcie w domu!!!” – po tych słowach, byłam już zakochana.

To jedyne miejsce, z tych które oferuje sam wynajem – wynajmuje się u nich teren 2 ha z dwoma domami (dziś 40 miejsc noclegowych), salę i zadaszony taras- razem 260m2 powierzchni balowej. W cenie jest cała posiadana infrastruktura: stoły, krzesła, naczynia.

Bardzo mocno to rozważaliśmy. Tu nie było ograniczeń dla wyobraźni. Moglibyśmy wziąć ślub plenerowy, pod lipą albo na wysepce pośrodku stawu, zorganizować ogniska, a na poprawiny ściągnąć nawet foodtrucka.

Schody zaczęły się jednak kiedy pomyśleliśmy ile więcej rzeczy musimy ogarnąć – catering na wesele i poprawiny, dekoracje, urzędnik/ksiądz. Co zrobić z gośćmi, których nie możemy przenocować? Organizować im transport do Poznania? Czy autobus wjedzie do lasu? W mojej głowie pojawiły się wątpliwości, kiedy pomyślałam, że w sierpniowy weekend może być deszczowo, zimno. Z jednej strony namiot, w którym organizowane jest przyjęcie weselne ma możliwość zamknięcia ścian i postawienia nagrzewnic gazowych, ale co to za przyjemność jeśli nie można korzystać z otoczenia? Jestem osobą, która dużo się stresuje i lubi mieć kontrolę nad tym co robi. Tu było za dużo niewiadomych. Ostatecznie się nie zdecydowaliśmy, ale gorąco polecam tym, którzy są odważniejsi i mogą poświęcić więcej czasu na dopinanie szczegółów!

Niestety już po fakcie dowiedzieliśmy się, że na życzenie Pary Młodej właściciele Przyborowa oferują zarówno sam wynajem jak i kompleksową usługę. Jeśli chcecie zobaczyć to miejsce na własne oczy to 1. czerwca jest u nich organizowane Otwarte Wesele – na którym można się bawić i przy okazji poznać wielu zaprzyjaźnionych usługodawców.

Znaleźliśmy nasze miejsce! Opowiem Wam o nim trochę…

To Browarna Przystań – która powstała na miejscu Młyńskiego Koła, które spłonęło w czerwcu 2016 roku. To przepięknie zlokalizowany obiekt, z restauracją i polem piknikowym, znajdujący się na obrzeżach cybińskiego klinu zieleni, nad malowniczym młyńskim stawem.

Mieliśmy trochę przebojów z organizacją. Kontakt początkowo był bardzo trudny, ale kiedy stery przejęła właścicielka – Pani Agnieszka, nasze przygotowania gwałtownie przyspieszyły.  Bardzo podoba mi się to, że wokół jest mnóstwo zielonych terenów. Mimo, że jest się zaledwie 15 minut jazdy autem od centrum Poznania, ma się wrażenie, że jest tam tak sielsko i spokojnie. Mamy nadzieję, że jedzenie będzie bardzo smaczne i zaspokoi wymagające podniebienia naszych gości. Browarna Przystań dysponuje własną wędzarnią, samodzielnie robią sery i wypiekają na miejscu chleb. To miejsce ma ogromny potencjał do zostania ślubną perełką okolicy. Cieszę się, że odkryliśmy je zanim dowiedziało się o nim wiele osób.

Mam pewne obawy – sala wygląda bardzo “biesiadnie”. Żeby uzyskać efekt jak na moich inspiracjach z Pinteresta będziemy potrzebowali świetnych specjalistów od dekoracji. Kolejnym minusem jest to, że w obiekcie po remoncie nie były organizowane jeszcze żadne wesela, a z dużych imprez były to głównie wigilie firmowe i imprezy integracyjne. Z drugiej strony, właśnie dzięki temu do wyboru mieliśmy naprawdę sporo terminów. Do naszego wesela minie jeszcze cały sezon 2019 i większość 2020, więc mam nadzieję, że team Browarnej Przystani nabierze już dużej wprawy i nasz wymarzony dzień będzie idealny. Jak tylko na ich stronie pojawią się zdjęcia z pierwszych wesel to uzupełnię o nie wpis.

Podobno kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana. Mamy nadzieję, że wszystko pójdzie zgodnie z planem. Jakie są Wasze doświadczenia z poszukiwania sali na wesele? Czy znacie inne fajne miejsca w Wielkopolsce?